Aam To Maru Maan Ane Lagni Ne kabu Ma Rakhva Game Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

Aam To Maru Maan Ane Lagni Ne kabu Ma Rakhva Game Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
Aam To Maru Maan Ane Lagni Ne kabu Ma Rakhva Game Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

આમ તો મારૂં મન,
મારી લાગણી અને જાત બંનેને
એના કાબુમાં રાખવા જ ગમે છે
પણ થાય શું?
એના એકધારા નિર્હેતુક લાગણીના પ્રવાહોથી બચવા
એક મજાનો તરીકો અપનાવું છુ..

નિર્હેતુક લાગણી ભલે હોય પણ એની
પરિક્ષા કરવાની મજા પણ કંઇ ઔર હોય છે...
આ અધિકાર ફકત સ્ત્રી પાસે જ હોય છે

કોઇક વાર મારા મન મરકટને છુટો દોર આપી દઉ છુ..
મન ફાવે એ રીતે એની લાગણી સાથે અડપલા કરવા માટે
ને એ પણ એની નજર સામે...

પછી તો બસ શું જોઇએ?
એ મરકટ સડસડાટ એની લાગણીની નિસરણીએ ચડી જાય છે

બસ,એ પછી હું શાંતિથી એની 
હિલચાલ ઉપર બારીક નજર રાખું છું

ને એ આકુળ વ્યાકુળ,હાંફળો ફાફળો,
મારા બેકાબુ મનમરકટને લાગણીની નિસરણીએથી
ઉતારવાનાં સતત પ્રયત્ન કર્યા કરે છે

જ્યારે મારી સામે જુએ છે,
તો હુ સ્થિતપ્રજ્ઞ સમાધીમાં હોંઉ એવો ડોળ કરૂં છું.
જેવી મારા પરથી નજરે હટે કે 
હું જીણી આંખોથી એના મહેનતું યત્નો જોતી રહું છું

અને મનોમન ખૂશી સાથે ગર્વ પણ અનૂભવું છુ.
કે મારી એક ઉદાસીને જરા પણ સહી ના શકનાર
મારા પડ્યા બોલને એકીશ્વાસે જીલી લેનાર
મારા તોર તરીકા ને મારી શોલા મિજાજીને
શીતભાવે સહન કરનાર,
મારા અકળાવનારા મૌન સામે ધેર્ય ધરનાર
મારા અબોલાથી કદી અકળાયો નહી એ નર
મારા સ્મિતથી પોતાની સાંજ શણગારનાર
લાખો દિલો પર રાજ કરનારો મૌજીલો નૃપ 
જેના દિલ પર હું એકલી રાજ કરનારી'મહોતરમાં'

કેટલીએ માનૂનીઓના મારા કારણે અંહ તોડનાર એ પુરુષ...
મારા મરકટને લાગણીની નિસરણીએથી
ઉતારવાના કેટલા કેટલા નુસ્ખા અજમાવે છે.?

સાંત્વનભર્યા શબ્દોના પડીકા ધરે છે
મીઠાસથી બુચકારે છે
થોડૉ ગુસ્સાભાવ દેખાડે છે
થોડા કાલાવાલા,થોડા આજીજી
પણ આ તો મારા મનનું મર્કટ તોફાન કરવાનો
ફકત ડોળ જ કરતું હતું એમ થોડુ માનવાનું હતું!!?

અંતે થાકી હારીને આ લાચાર નૃપ મારી સામે જુએ છે
અને હું પણ શાનમાં સમજી જાંઉ છુ કે 

બસ હવે આને છંછેડવામાં સાર નથી
કારણ એક જ છે કે.. 'હું ખુદ' 
એની દુખતી રગ..'હું ખુદ'
એની નબળાય..મારૂ ઉદાસ હોવુ કે
મારા મુડથી મારા રોજિંદા મિજાજનુ અલિપ્ત થવું..
રોજિંદા સામાન્ય પ્રવાહથી મારૂ અલગ થવું એટલે
એના માટે સહન ના થાય એવી પરિસ્થિતિઓનું નિર્માણ થવું..

બસ પછી તો શીયાંવિયાં થઇને
મને રોજિંદા સામાન્ય પ્રવાહમાં લઇ આવવા માટે
એ ગુલાબોની સાથે પોતાનું અસ્તિત્વ પાથરી દે છે

અંતે મારી રમત પૂરી કરૂં છુ.. 
કારણકે હું જાણું છુ એ હારીને પણ મને જીતાડવાનો જ છે.. 

અને હુ મારા મન મરકટને સાંકેતિક ઇશારાથી
નીચે બોલાવીને એના હવાલે કરી દઉ છે..

અને સામે એ બળજબરીથી
મારી પાસે સ્મિતના હસ્તાક્ષર કરાવે છે

અને કહે છે,"મારા પનારે જ આવી માથાભારે બાયુ પડી છે!"

હું હસતા હસતા કહું છુ 
"કોઇ નસીબદાર સ્ત્રીને જ પ્રેમમાં આવી સવલત હોય છે, 
ને આટલા વર્ષે હજુ પણ મને વિશ્વાશ નથી આવતો કે 
આ લાગણીહિન દુનિયામાં કોઇ તારા જેવું પ્રેમ કરી શકે!!" 

-નરેશ કે.ડૉડીયા
आम तो मारूं मन,
मारी लागणी अने जात बंनेने
एना काबुमां राखवा ज गमे छे
पण थाय शुं?
एना एकधारा निर्हेतुक लागणीना प्रवाहोथी बचवा
एक मजानो तरीको अपनावुं छु..

निर्हेतुक लागणी भले होय पण एनी
परिक्षा करवानी मजा पण कंइ और होय छे...
आ अधिकार फकत स्त्री पासे ज होय छे

कोइक वार मारा मन मरकटने छुटो दोर आपी दउ छु..
मन फावे ए रीते एनी लागणी साथे अडपला करवा माटे
ने ए पण एनी नजर सामे...

पछी तो बस शुं जोइए?
ए मरकट सडसडाट एनी लागणीनी निसरणीए चडी जाय छे

बस,ए पछी हुं शांतिथी एनी 
हिलचाल उपर बारीक नजर राखुं छुं

ने ए आकुळ व्याकुळ,हांफळो फाफळो,
मारा बेकाबु मनमरकटने लागणीनी निसरणीएथी
उतारवानां सतत प्रयत्न कर्या करे छे

ज्यारे मारी सामे जुए छे,
तो हु स्थितप्रज्ञ समाधीमां होंउ एवो डोळ करूं छुं.
जेवी मारा परथी नजरे हटे के 
हुं जीणी आंखोथी एना महेनतुं यत्नो जोती रहुं छुं

अने मनोमन खूशी साथे गर्व पण अनूभवुं छु.
के मारी एक उदासीने जरा पण सही ना शकनार
मारा पड्या बोलने एकीश्वासे जीली लेनार
मारा तोर तरीका ने मारी शोला मिजाजीने
शीतभावे सहन करनार,
मारा अकळावनारा मौन सामे धेर्य धरनार
मारा अबोलाथी कदी अकळायो नही ए नर
मारा स्मितथी पोतानी सांज शणगारनार
लाखो दिलो पर राज करनारो मौजीलो नृप 
जेना दिल पर हुं एकली राज करनारी'महोतरमां'

केटलीए मानूनीओना मारा कारणे अंह तोडनार ए पुरुष...
मारा मरकटने लागणीनी निसरणीएथी
उतारवाना केटला केटला नुस्खा अजमावे छे.?

सांत्वनभर्या शब्दोना पडीका धरे छे
मीठासथी बुचकारे छे
थोडॉ गुस्साभाव देखाडे छे
थोडा कालावाला,थोडा आजीजी
पण आ तो मारा मननुं मर्कट तोफान करवानो
फकत डोळ ज करतुं हतुं एम थोडु मानवानुं हतुं!!?

अंते थाकी हारीने आ लाचार नृप मारी सामे जुए छे
अने हुं पण शानमां समजी जांउ छु के 

बस हवे आने छंछेडवामां सार नथी
कारण एक ज छे के.. 'हुं खुद' 
एनी दुखती रग..'हुं खुद'
एनी नबळाय..मारू उदास होवु के
मारा मुडथी मारा रोजिंदा मिजाजनु अलिप्त थवुं..
रोजिंदा सामान्य प्रवाहथी मारू अलग थवुं एटले
एना माटे सहन ना थाय एवी परिस्थितिओनुं निर्माण थवुं..

बस पछी तो शीयांवियां थइने
मने रोजिंदा सामान्य प्रवाहमां लइ आववा माटे
ए गुलाबोनी साथे पोतानुं अस्तित्व पाथरी दे छे

अंते मारी रमत पूरी करूं छु.. 
कारणके हुं जाणुं छु ए हारीने पण मने जीताडवानो ज छे.. 

अने हु मारा मन मरकटने सांकेतिक इशाराथी
नीचे बोलावीने एना हवाले करी दउ छे..

अने सामे ए बळजबरीथी
मारी पासे स्मितना हस्ताक्षर करावे छे

अने कहे छे,"मारा पनारे ज आवी माथाभारे बायु पडी छे!"

हुं हसता हसता कहुं छु 
"कोइ नसीबदार स्त्रीने ज प्रेममां आवी सवलत होय छे, 
ने आटला वर्षे हजु पण मने विश्वाश नथी आवतो के 
आ लागणीहिन दुनियामां कोइ तारा जेवुं प्रेम करी शके!!" 
-नरेश के.डॉडीया
Advertisement