दादा…..लव युं…Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

दादा…..लव युं…Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
दादा…..लव युं…Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
शीयाळॉ,उनाळॉ,चोमासुं
एम त्रणेय मौसमने घणा वर्षोथी जेलती आवती
दिवाल पर लटकेली छबी आजे घणा वर्षो पछी
आप मेळे खीटी सहीत नीचे पटकाय पडी

जमीन पर पडेली छबीमांनो माणस
जर्जरीत दिवालो सामे जोइने
कंइक कहेतो हतो के

“जीवतो हतो त्यारे पण आ घरमां
मांड मांड सचवायो हतो अने अंतमां
छबी थइने दिवाले लटकी गयो
अने अस्थि मारा गंगामां भटकी गया.

एक मरेला माणसनी छबीने
निर्जिव दिवाल पण
साचवी शकती नथी

तो जिवता माणसने
बीजो माणस साचवी ना शके तो
एमां ए माणसनो वांक नथी

त्यां अचानक एक युवाने
आवीने ए छबीने उपाडी लीधी

ए छबी परथी धुळ साफ करीने
छबीने व्हालथी बची भरीने कह्युं

दादा…..लव युं…..

घरमां कोइ तमने याद नथी करतुं
पण हुं रोज तमोने कोलेजथी आवुं
त्यारे याद करूं छु

अने पछी तमारी आराम खुरशी पर
बेसीने जुलतो रहुं छुं
-नरेश के.डॉडीया
શીયાળૉ,ઉનાળૉ,ચોમાસું
એમ ત્રણેય મૌસમને ઘણા વર્ષોથી જેલતી આવતી
દિવાલ પર લટકેલી છબી આજે ઘણા વર્ષો પછી
આપ મેળે ખીટી સહીત નીચે પટકાય પડી

જમીન પર પડેલી છબીમાંનો માણસ
જર્જરીત દિવાલો સામે જોઇને
કંઇક કહેતો હતો કે

“જીવતો હતો ત્યારે પણ આ ઘરમાં
માંડ માંડ સચવાયો હતો અને અંતમાં
છબી થઇને દિવાલે લટકી ગયો
અને અસ્થિ મારા ગંગામાં ભટકી ગયા.

એક મરેલા માણસની છબીને
નિર્જિવ દિવાલ પણ
સાચવી શકતી નથી

તો જિવતા માણસને
બીજો માણસ સાચવી ના શકે તો
એમાં એ માણસનો વાંક નથી

ત્યાં અચાનક એક યુવાને
આવીને એ છબીને ઉપાડી લીધી

એ છબી પરથી ધુળ સાફ કરીને
છબીને વ્હાલથી બચી ભરીને કહ્યું

દાદા…..લવ યું…..
ઘરમાં કોઇ તમને યાદ નથી કરતું
પણ હું રોજ તમોને કોલેજથી આવું
ત્યારે યાદ કરૂં છુ


અને પછી તમારી આરામ ખુરશી પર
બેસીને જુલતો રહું છું
-નરેશ કે.ડૉડીયા
Advertisement

No comments:

Post a comment