हा..तुं रूबरू नहोती मळी त्यां सुधीनी वातो बरोबर हती….Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

हा..तुं रूबरू नहोती मळी त्यां सुधीनी वातो बरोबर हती….Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
हा..तुं रूबरू नहोती मळी त्यां सुधीनी वातो बरोबर हती….Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
महोतरमां प्रेमनी कल्पना अने वास्तविकतानो
भेद कवि तरीके तने कंइ रीते समजावुं बोलो!?

हा..तुं रूबरू नहोती मळी त्यां सुधीनी वातो
बरोबर हती….

एक भावकनी जेम तारी आरधना करी..
तने देवी बनावी मानविय परिकल्पनाना
परीघ अने आभथी आगळ पहोचाडी..

तारा सौंदर्यना झराने अस्ख्लित पणे
कागळ पर रेलावतो रह्यो.

तारा पगनी पानीथी लइने तारा भाल
परनी बिंदीयाने दोम दोम साह्यबी बक्षती
मारी गझलोनी घमधोकार पेशकश…

जाणे तारो गोरो रंग दुनियानी बधी स्त्रीओथी
वधुं पडतो निखरतो होय
तने ए सदा महेसुस करावतो रह्यो

जाणे कलयुगमां में कोइ देवी,के कोइ अप्सरा
जोइ ए रीते मारी गझलो अने कविताओमां
तारा यशोगान गातो रह्यो..

क्यारेक तने फुलो साथे सरखावी-
तुलिपथी लइने गुलाबोमां ढाळीने
तारी जातने बाग बाग करी दीधी.

“खूबसूरती”शब्द जाणे तारा माटे वामणॉ
होय ए रीते तने”महान सौंदर्यकारा” बनावी
काव्योमां उतारी…तने मोहांध करी दीधी..

आ कवि नामनो जीवडो बहुं चालाक छे बच्चा!
स्त्रीना ह्रदय अने आत्मानां गलीए गलीओनो
भोमियो छे….

नशोमां जाणे पोतानुं साम्राजय होय ए रीते
फरतो होय छे…..उन्मादी जीव बनीने..

पण एनो मतलब ए नथी के
एनी चाहतमां कोइ खोट के कसर छे…

पोतानी कलाने समृध्ध बनाववा एने
चाहत,हुंफ,लागणी,पोतिकापणुं,
एने समजनार व्यकितीनी जरूर पडे छे.
अने आखरे कवि के कलाकार माणस छे.

पण ज्यारे आपणे बे रूबरूमां एकान्तमां
मळ्या त्यारे….अने ज्यारे ज्यारे आपणे
मळ्या त्यारे……याद कर महोतरमा.!!?

उपर में जे कंइ लख्युं छे,
मारी गझल के कविता याद करवानी जरूर पडी?

एक पण शब्दोनी आप-ले कर्यां विनां
फकत तारी आंखो ए मारी साथे खानगी
गुफतुंगुं शुं करी अने……..तुं….

मारा आंलिगनमां जेम गोखमां कबुतर भराइ जाय
ए रीते समाइ गइ…

अने त्यारे मारी आंखोमां कशी ज कल्पनां नहोती
मात्र अने मात्र..हक्कीत हती जे हती….

ए मात्र अने मात्र अने तुं 
अने मारी आसपास उछळतो तारी सुगंधनो दरियो 

कदाच..बे चाहीता पात्रोनुं मिलन अने
ए मिलन थकी रचातां संबधो थकी
एक बीजाने सतत गमता रहेवानुं
माध्यम छे "प्रेम" 

प्रेम…आ कदाच आ बाबतमां मध्यस्थ थवानो
अधिकार धरावे छे..

पण,तने मळ्या पछी लाग्युं के
प्लेटोनिक लव,आत्मिय लव करनारा
एक तरफी प्रेम करनारा..आ बधा मने.
राजकारणीओमां असुंष्ठोनी लोबी होय
एवा लागे छे….
अथवा
जरूर ए साचा अर्थमां संत होवा जोइए..
(नरेश के.डॉडीया)

મહોતરમાં પ્રેમની કલ્પના અને વાસ્તવિકતાનો
ભેદ કવિ તરીકે તને કંઇ રીતે સમજાવું બોલો!?

હા..તું રૂબરૂ નહોતી મળી ત્યાં સુધીની વાતો
બરોબર હતી….

એક ભાવકની જેમ તારી આરધના કરી..
તને દેવી બનાવી માનવિય પરિકલ્પનાના
પરીઘ અને આભથી આગળ પહોચાડી..

તારા સૌંદર્યના ઝરાને અસ્ખ્લિત પણે
કાગળ પર રેલાવતો રહ્યો.

તારા પગની પાનીથી લઇને તારા ભાલ
પરની બિંદીયાને દોમ દોમ સાહ્યબી બક્ષતી
મારી ગઝલોની ઘમધોકાર પેશકશ…

જાણે તારો ગોરો રંગ દુનિયાની બધી સ્ત્રીઓથી
વધું પડતો નિખરતો હોય
તને એ સદા મહેસુસ કરાવતો રહ્યો

જાણે કલયુગમાં મેં કોઇ દેવી,કે કોઇ અપ્સરા
જોઇ એ રીતે મારી ગઝલો અને કવિતાઓમાં
તારા યશોગાન ગાતો રહ્યો..

ક્યારેક તને ફુલો સાથે સરખાવી-
તુલિપથી લઇને ગુલાબોમાં ઢાળીને
તારી જાતને બાગ બાગ કરી દીધી.

“ખૂબસૂરતી”શબ્દ જાણે તારા માટે વામણૉ
હોય એ રીતે તને”મહાન સૌંદર્યકારા” બનાવી
કાવ્યોમાં ઉતારી…તને મોહાંધ કરી દીધી..

આ કવિ નામનો જીવડો બહું ચાલાક છે બચ્ચા!
સ્ત્રીના હ્રદય અને આત્માનાં ગલીએ ગલીઓનો
ભોમિયો છે….

નશોમાં જાણે પોતાનું સામ્રાજય હોય એ રીતે
ફરતો હોય છે…..ઉન્માદી જીવ બનીને..

પણ એનો મતલબ એ નથી કે
એની ચાહતમાં કોઇ ખોટ કે કસર છે…

પોતાની કલાને સમૃધ્ધ બનાવવા એને
ચાહત,હુંફ,લાગણી,પોતિકાપણું,
એને સમજનાર વ્યકિતીની જરૂર પડે છે.
અને આખરે કવિ કે કલાકાર માણસ છે.

પણ જ્યારે આપણે બે રૂબરૂમાં એકાન્તમાં
મળ્યા ત્યારે….અને જ્યારે જ્યારે આપણે
મળ્યા ત્યારે……યાદ કર મહોતરમા.!!?

ઉપર મેં જે કંઇ લખ્યું છે,
મારી ગઝલ કે કવિતા યાદ કરવાની જરૂર પડી?

એક પણ શબ્દોની આપ-લે કર્યાં વિનાં
ફકત તારી આંખો એ મારી સાથે ખાનગી
ગુફતુંગું શું કરી અને……..તું….

મારા આંલિગનમાં જેમ ગોખમાં કબુતર ભરાઇ જાય
એ રીતે સમાઇ ગઇ…

અને ત્યારે મારી આંખોમાં કશી જ કલ્પનાં નહોતી
માત્ર અને માત્ર..હક્કીત હતી જે હતી….

એ માત્ર અને માત્ર અને તું 
અને મારી આસપાસ ઉછળતો તારી સુગંધનો દરિયો 

કદાચ..બે ચાહીતા પાત્રોનું મિલન અને
એ મિલન થકી રચાતાં સંબધો થકી
એક બીજાને સતત ગમતા રહેવાનું
માધ્યમ છે "પ્રેમ" 

પ્રેમ…આ કદાચ આ બાબતમાં મધ્યસ્થ થવાનો
અધિકાર ધરાવે છે..

પણ,તને મળ્યા પછી લાગ્યું કે
પ્લેટોનિક લવ,આત્મિય લવ કરનારા
એક તરફી પ્રેમ કરનારા..આ બધા મને.
રાજકારણીઓમાં અસુંષ્ઠોની લોબી હોય
એવા લાગે છે….
અથવા
જરૂર એ સાચા અર્થમાં સંત હોવા જોઇએ..
(નરેશ કે.ડૉડીયા
Advertisement