काफियाने छंद वच्चे जात ओगळती हती Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia

काफियाने छंद वच्चे जात ओगळती हती Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia
काफियाने छंद वच्चे जात ओगळती हती Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia
काफियाने छंद वच्चे जात ओगळती हती
प्यार-दोस्ती एकधारी शब्दथी वधती हती

वात बे मोढे कदी करवी मने फावी नही
दोस्त करतां जात दुश्मननी मने गमती हती

साव ठंडॉगार प्हेलां आवकारो आपती
शब्द शुं चांप्योने अंगे अंग धगधगती हती

स्हेज अजवाळानी भीतर जइने में जोयुं हतुं
कैक जलतां दीवडानी आग त्यां ठरती हती

रोज कोरा कागळॉ वाच्या पछीनो भेद कहुं
मर्म शब्दोना पकडवानी मजा पडती हती

भीत तोडी पीपळानी जेम नीकळवुं पडे
रोज उर्मि गर्भ रूपे दिलमां फरफरती हती

मौननी जाहोजलालीनो मने परिचय थयो
ए ना बोली होय ए मारी गझल लखती हती 

ए “महोतरमानी” वातो तो कदी नां खूटशे
प्रेममां राधाथी लइ मीरानी आशक्ति हती
-नरेश के.डॉडीया

કાફિયાને છંદ વચ્ચે જાત ઓગળતી હતી
પ્યાર-દોસ્તી એકધારી શબ્દથી વધતી હતી

વાત બે મોઢે કદી કરવી મને ફાવી નહી
દોસ્ત કરતાં જાત દુશ્મનની મને ગમતી હતી

સાવ ઠંડૉગાર પ્હેલાં આવકારો આપતી
શબ્દ શું ચાંપ્યોને અંગે અંગ ધગધગતી હતી

સ્હેજ અજવાળાની ભીતર જઇને મેં જોયું હતું
કૈક જલતાં દીવડાની આગ ત્યાં ઠરતી હતી

રોજ કોરા કાગળૉ વાચ્યા પછીનો ભેદ કહું
મર્મ શબ્દોના પકડવાની મજા પડતી હતી

ભીત તોડી પીપળાની જેમ નીકળવું પડે
રોજ ઉર્મિ ગર્ભ રૂપે દિલમાં ફરફરતી હતી

મૌનની જાહોજલાલીનો મને પરિચય થયો
એ ના બોલી હોય એ મારી ગઝલ લખતી હતી 

એ “મહોતરમાની” વાતો તો કદી નાં ખૂટશે
પ્રેમમાં રાધાથી લઇ મીરાની આશક્તિ હતી
-નરેશ કે.ડૉડીયા
Advertisement