दिवानी गझलप्रिया Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

दिवानी गझलप्रिया Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
दिवानी गझलप्रिया Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
लय,छंद,ताल,सूर,रदीफ,काफिया!!
अरे…!!!
आ बधुं शुं छे कविराज!
हुं तो आ कशुं ना जाणुं…
हुं तो बस एटलुं जाणुं…

गझल!!!

जेनी दिवानी छुं,
तुं जे मारा माटे लखे छे गझल ?
कोण गझलकार कोण छे एक मात्र हुं ज जाणुं छुं
जेने मात्र आराधनां शब्दोथी करी छे
जेनी साथे पावनकारी ऋणानुबंध छे            
जेनां रोमेरोममां हुं आठेकोठे अंखड दिवडानी जेम  
प्रगटी रही छुं    
अने जलती रही छुं एनां विरहनी आगमां 
आठेप्रहर 
          
हुं तो दिवानी छुं गझलनी

दिवानी गझलप्रिया
वांचीने झुमु छु
तो क्यारेक झूरू छुं
वेदनाने अनूभवुं छुं
उर्मिओने उछाळुं छुं

तने याद छे???
मारा माटे लखेली पहेली गझल

ए गझलना शब्दो मारा रोमेरोमेमां
आजे फूलोनी जेम महेकी रह्यां छे

एक सुफी सरीखी दिवानी थइने
गझलनां शब्दोने सलाम करूं छुं

मारा झूरापानो सहारो बने छे
तारी गझल

मारी विरहने वेदनाने शीतळ
स्पर्श बने छे तारी गझल

जिंदगीनां बे विभागोने सरखा
हिस्से न्याय आपे छे तारी गझल

मारा जिंदगीना अभिन्न हिस्साने
में कोचलांमां बंध राख्युं हतुं…

तारा शब्दोनां वारमवार पडतां
टकोराए ए कोचलांथी मने बहार तो काढी

पण

एक व्यकितनां ते बे हिस्सा करी नांख्यां
एक ज ह्रदयथी केवी रीते
बे व्यकित बनी हुं जीवी शकुं??
तुं क्यां समजे छे के मारे  
दिवानगीनी आवी भारी किंमत चुकववी पडशे?

सुफी जेम सनमने सजदा करनारा
बधां बंदा होय ए जरूरी नथी

कोइ मारा जेवी दिवानी होय छे

दिवानी.

तारी गझलप्रिया एटले हुं
तारी "महोतरमां"    
- नरेश के.डॉडीया 

લય,છંદ,તાલ,સૂર,રદીફ,કાફિયા!!
અરે…!!!
આ બધું શું છે કવિરાજ!
હું તો આ કશું ના જાણું…
હું તો બસ એટલું જાણું…

ગઝલ!!!

જેની દિવાની છું,
તું જે મારા માટે લખે છે ગઝલ ?
કોણ ગઝલકાર કોણ છે એક માત્ર હું જ જાણું છું
જેને માત્ર આરાધનાં શબ્દોથી કરી છે
જેની સાથે પાવનકારી ઋણાનુબંધ છે            
જેનાં રોમેરોમમાં હું આઠેકોઠે અંખડ દિવડાની જેમ  
પ્રગટી રહી છું    
અને જલતી રહી છું એનાં વિરહની આગમાં 
આઠેપ્રહર 
          
હું તો દિવાની છું ગઝલની

દિવાની ગઝલપ્રિયા
વાંચીને ઝુમુ છુ
તો ક્યારેક ઝૂરૂ છું
વેદનાને અનૂભવું છું
ઉર્મિઓને ઉછાળું છું

તને યાદ છે???
મારા માટે લખેલી પહેલી ગઝલ

એ ગઝલના શબ્દો મારા રોમેરોમેમાં
આજે ફૂલોની જેમ મહેકી રહ્યાં છે

એક સુફી સરીખી દિવાની થઇને
ગઝલનાં શબ્દોને સલામ કરૂં છું

મારા ઝૂરાપાનો સહારો બને છે
તારી ગઝલ

મારી વિરહને વેદનાને શીતળ
સ્પર્શ બને છે તારી ગઝલ

જિંદગીનાં બે વિભાગોને સરખા
હિસ્સે ન્યાય આપે છે તારી ગઝલ

મારા જિંદગીના અભિન્ન હિસ્સાને
મેં કોચલાંમાં બંધ રાખ્યું હતું…

તારા શબ્દોનાં વારમવાર પડતાં
ટકોરાએ એ કોચલાંથી મને બહાર તો કાઢી

પણ

એક વ્યકિતનાં તે બે હિસ્સા કરી નાંખ્યાં
એક જ હ્રદયથી કેવી રીતે
બે વ્યકિત બની હું જીવી શકું??
તું ક્યાં સમજે છે કે મારે  
દિવાનગીની આવી ભારી કિંમત ચુકવવી પડશે?

સુફી જેમ સનમને સજદા કરનારા
બધાં બંદા હોય એ જરૂરી નથી

કોઇ મારા જેવી દિવાની હોય છે

દિવાની.

તારી ગઝલપ્રિયા એટલે હું
તારી "મહોતરમાં"    
- નરેશ કે.ડૉડીયા 
Advertisement