मारी वेदना ज मने ओगाळवा लागी, Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

मारी वेदना ज मने ओगाळवा लागी, Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
मारी वेदना ज मने ओगाळवा लागी, Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
मारी वेदना ज मने ओगाळवा लागी,
धीमे धीमे मारां शरीरमांथी वराळरूपी
उष्माओ हवामां बाष्पीभवन थइ जती हती.
एक अक्थ्य तथ्यनुं प्रमाणभान
मारूं शरीर अनुभवी रह्युं हतुं.

वरसादना नाना टीपाओ
मारां शरीर उपर पडीने बाष्पीभवन
थतां होय तेवुं लागतुं हतुं.

मारी खामोश आंखोमां
सत्तर वर्षनी उमरमां पहेलीवार
मारुं शरीर स्त्रीनुं छे तेनुं प्रमाणपत्र मने मळी रह्युं हतुं

वरसादमां अषाढस्य प्रथमनुं पहेलुं प्रकरण
मारा शरीर स्पर्शथी लखाइ रह्युं हतुं

प्रथम वार जिंदगीमां स्पर्शनी भाषा जाणवा मळी
वरसादनां टीपा थकी  

चालीसी वटाव्या बाद आपणे  
एक वरसादी ए सांजे मळ्या हता ते पछी
हुं मारां अस्तित्वनी पेले पार फेंकाय गइ हती..

ए ज ताजगी जे सत्तर वर्षनी उमरे हती ए ज ताजगी        
आजे मारी चालीसी वटाव्या बाद पण में साचवी राखी छे 
मारा दिलथी लइने शरीरने आंटो लइने आत्माने अडी अने
चहेरा सुधी ...

अने तारा अनोखा स्पर्श अने वरसादी वातावरणनां
आपणां बेउनां गमतीला एकांतमां            
ते फरी मारामां पेली सत्तर वर्षनी मुग्धाने पामी लीधी

तने मळीने हवे समजायु के,       
पौरुषिक मिजाज भादरवाना हाथिया जेवो होवो जोइए
हे ने…..?"

हुं आटलुं बोली अने आगळ बोलवां जांउ ए पहेला तो
ते मारा बंने होठ पर एक आखुं चोमासुं वरसावी दीधुं.           
- नरेश के.डॉडीया

મારી વેદના જ મને ઓગાળવા લાગી,
ધીમે ધીમે મારાં શરીરમાંથી વરાળરૂપી
ઉષ્માઓ હવામાં બાષ્પીભવન થઇ જતી હતી.
એક અક્થ્ય તથ્યનું પ્રમાણભાન
મારૂં શરીર અનુભવી રહ્યું હતું.

વરસાદના નાના ટીપાઓ
મારાં શરીર ઉપર પડીને બાષ્પીભવન
થતાં હોય તેવું લાગતું હતું.

મારી ખામોશ આંખોમાં
સત્તર વર્ષની ઉમરમાં પહેલીવાર
મારું શરીર સ્ત્રીનું છે તેનું પ્રમાણપત્ર મને મળી રહ્યું હતું

વરસાદમાં અષાઢસ્ય પ્રથમનું પહેલું પ્રકરણ
મારા શરીર સ્પર્શથી લખાઇ રહ્યું હતું

પ્રથમ વાર જિંદગીમાં સ્પર્શની ભાષા જાણવા મળી
વરસાદનાં ટીપા થકી  

ચાલીસી વટાવ્યા બાદ આપણે  
એક વરસાદી એ સાંજે મળ્યા હતા તે પછી
હું મારાં અસ્તિત્વની પેલે પાર ફેંકાય ગઇ હતી..

એ જ તાજગી જે સત્તર વર્ષની ઉમરે હતી એ જ તાજગી        
આજે મારી ચાલીસી વટાવ્યા બાદ પણ મેં સાચવી રાખી છે 
મારા દિલથી લઇને શરીરને આંટો લઇને આત્માને અડી અને
ચહેરા સુધી ...

અને તારા અનોખા સ્પર્શ અને વરસાદી વાતાવરણનાં
આપણાં બેઉનાં ગમતીલા એકાંતમાં            
તે ફરી મારામાં પેલી સત્તર વર્ષની મુગ્ધાને પામી લીધી

તને મળીને હવે સમજાયુ કે,       
પૌરુષિક મિજાજ ભાદરવાના હાથિયા જેવો હોવો જોઇએ
હે ને…..?"

હું આટલું બોલી અને આગળ બોલવાં જાંઉ એ પહેલા તો
તે મારા બંને હોઠ પર એક આખું ચોમાસું વરસાવી દીધું.           
- નરેશ કે.ડૉડીયા
Advertisement