केटलाक गुजराती शेर - By नरेश के. डॉडीया

केटलाक गुजराती शेर  - By नरेश के. डॉडीया

अमारी जात रहेवानी फकीरी
हुं सुंदर चीजने कायम खूच्यो छुं

घटमाळ वच्चे हुं धडातो जांउ छुं वासण टकांउ थइ
घोबा पड्या तोये टकोराबंध थइने खणखण्यो हतो

शायरीना क्षेत्रमां बावळ बनी फेलाइ जे
जे फूलो सम नव कवि पडखे उगी शकता नथी

झाकळ मढेला फूलने दररोज क्यांथी लइ आववा
आ भानुंनो फूलो उपर संताप पूरो थातो नथी

पूण्यशाळी जीव होवो जोइए जेने चाहुं छुं
शब्दने पावक प्रसादी रूपमां पीरसवां पडे

एक स्त्री हठ लइने बेसी जाय छे त्यारे नरेन
रोफ चोमासानी सरिता जेवो थइ छलकाय छे

कायमनी लाचारी हवे मारे सहन करवी नथी
आ प्रेमनी गझलो सिवाइ अन्य एवा काम छे

डाळना पंखीनो नातो छे जुनो पण
कोइ थाकी जाय कायम साथमांथी

में मागणीओ एटले पडती मूकी छे खुदा
हुं जाणु छु जे जोइ छे तुं आपवानो नथी

राहबर एवा मळ्या जीवन सफरनां रस्ते जता
सांज पडता केटलां ओछा थया ए गणवां पडे

बहुं अहम सारो नथी एवी समज तो प्रेम आपे
एक जण ढीलो पडयो अभिमान केडे मूकीने

ए स्मित पर कायम मरी पडवुं गमे दोस्तो
सामेथी जइने मांगवुं आसान थोडुं छे?
- नरेश के. डॉडीया 
અમારી જાત રહેવાની ફકીરી
હું સુંદર ચીજને કાયમ ખૂચ્યો છું

ઘટમાળ વચ્ચે હું ધડાતો જાંઉ છું વાસણ ટકાંઉ થઇ
ઘોબા પડ્યા તોયે ટકોરાબંધ થઇને ખણખણ્યો હતો

શાયરીના ક્ષેત્રમાં બાવળ બની ફેલાઇ જે
જે ફૂલો સમ નવ કવિ પડખે ઉગી શકતા નથી

ઝાકળ મઢેલા ફૂલને દરરોજ ક્યાંથી લઇ આવવા
આ ભાનુંનો ફૂલો ઉપર સંતાપ પૂરો થાતો નથી

પૂણ્યશાળી જીવ હોવો જોઇએ જેને ચાહું છું
શબ્દને પાવક પ્રસાદી રૂપમાં પીરસવાં પડે

એક સ્ત્રી હઠ લઇને બેસી જાય છે ત્યારે નરેન
રોફ ચોમાસાની સરિતા જેવો થઇ છલકાય છે

કાયમની લાચારી હવે મારે સહન કરવી નથી
આ પ્રેમની ગઝલો સિવાઇ અન્ય એવા કામ છે

ડાળના પંખીનો નાતો છે જુનો પણ
કોઇ થાકી જાય કાયમ સાથમાંથી

મેં માગણીઓ એટલે પડતી મૂકી છે ખુદા
હું જાણુ છુ જે જોઇ છે તું આપવાનો નથી

રાહબર એવા મળ્યા જીવન સફરનાં રસ્તે જતા
સાંજ પડતા કેટલાં ઓછા થયા એ ગણવાં પડે

બહું અહમ સારો નથી એવી સમજ તો પ્રેમ આપે
એક જણ ઢીલો પડયો અભિમાન કેડે મૂકીને

એ સ્મિત પર કાયમ મરી પડવું ગમે દોસ્તો
સામેથી જઇને માંગવું આસાન થોડું છે?
- નરેશ કે. ડૉડીયા 
Advertisement