Gujarati Sher By Naresh K. Dodia

Gujarati Sher By Naresh K. Dodia
Gujarati Sher By Naresh K. Dodia
झेरनुं मारण झेर होय छे पण
प्रेमना मारण खानगी रह्यां छे

जाणतल थइने जगतमां कोइ माणस आव्यु नथी
मानवीनां मनने मानद ग्रंथ मानी पढवा पडे

हु निराकारी छुं एवो भ्रंम भांगी नाख्यो हवे
खुदनां दिलमां कोइ बीजा मानवी संधरवा पडे

त्राजवानी जात लइने आ जगतमां हुं फरुं छुं
प्रेम जेवुं जोइ नमवानुं मने फावी गयु छे

भाग्यमा जेने दूरी राखी चमकवानुं होय छे
कोइनी तकदीर नामे आंखनो ए तारो हशे

मारा नथी तोये सतत पकडुं छुं हुं
मारी हथेळीमां जे जळचर थइ गयां

घगधगता अंगारा समी छे लागणीओ बधी
आळसना नामे कोइ’दी ए सुस्त थाशे नही

जे अहमनो संग छोडी ना शके एवा जगतमां छे घणा
जात एने सींदरीनी जेम जाते बाळवानी होय छे

व्हेती नदीने पूछजो, पाछी कां नां वळी?
ए बोलशे के कायमी हुं ढाळमां जीवुं.

ए पवननी जात जेवी छे छता अडवानुं गमे
आंखथी जोइ नथी शकता छतां पण खप होय छे

मांगीने कोइने मळेे छे क्यां दुवाओ अहीं
तुं अन्य मांटे मांग,तो सामे खुदा होय छे

सौने गमतो होय ए आकारमां ढळवुं गमे छे
कायमी हुं जीवुं छुं आ जात संघेडे मूकीने
- नरेश के.डॉडीया 
ઝેરનું મારણ ઝેર હોય છે પણ
પ્રેમના મારણ ખાનગી રહ્યાં છે

જાણતલ થઇને જગતમાં કોઇ માણસ આવ્યુ નથી
માનવીનાં મનને માનદ ગ્રંથ માની પઢવા પડે

હુ નિરાકારી છું એવો ભ્રંમ ભાંગી નાખ્યો હવે
ખુદનાં દિલમાં કોઇ બીજા માનવી સંધરવા પડે

ત્રાજવાની જાત લઇને આ જગતમાં હું ફરું છું
પ્રેમ જેવું જોઇ નમવાનું મને ફાવી ગયુ છે

ભાગ્યમા જેને દૂરી રાખી ચમકવાનું હોય છે
કોઇની તકદીર નામે આંખનો એ તારો હશે

મારા નથી તોયે સતત પકડું છું હું
મારી હથેળીમાં જે જળચર થઇ ગયાં

ઘગધગતા અંગારા સમી છે લાગણીઓ બધી
આળસના નામે કોઇ’દી એ સુસ્ત થાશે નહી

જે અહમનો સંગ છોડી ના શકે એવા જગતમાં છે ઘણા
જાત એને સીંદરીની જેમ જાતે બાળવાની હોય છે

વ્હેતી નદીને પૂછજો, પાછી કાં નાં વળી?
એ બોલશે કે કાયમી હું ઢાળમાં જીવું.

એ પવનની જાત જેવી છે છતા અડવાનું ગમે
આંખથી જોઇ નથી શકતા છતાં પણ ખપ હોય છે

માંગીને કોઇને મળેે છે ક્યાં દુવાઓ અહીં
તું અન્ય માંટે માંગ,તો સામે ખુદા હોય છે

સૌને ગમતો હોય એ આકારમાં ઢળવું ગમે છે
કાયમી હું જીવું છું આ જાત સંઘેડે મૂકીને
- નરેશ કે.ડૉડીયા 
Advertisement