Gujarati Sher By Naresh K. Dodia

Gujarati Sher By Naresh K. Dodia
Gujarati Sher By Naresh K. Dodia 
वागे घणुं भीतरमां आजे बे-सुरुं
करताल लइ ए राग छेडातो नथी

आगवो संवाद ज्यां एकातनो आव्यो कदी
अन्य माणस ए जगा कबजो करी शकता नथी

तने मळवां हु तारा श्हेरमां आव्यो तो लाग्युं
पछी तारा थवानां कोडमां घरथी गयो छुं      

रूबरू मळवानी ना पाडी दीधी छे ज्यारथी
शब्दनी गोफण पछी एनी भीते ताकी अमे 

जेनां थकी उजळी छे दुनिया चोतरफ
ए सूर्य राते क्याय झगमगतो नथी

उंबरानो क्यां मलाजो राखवानो होय छे?
मानवी मन जोइ,घरमां घूसवानुं होय छे

हवे हुं जीरवी शकतो नथी ए मौननुं भारण
हुं कंइ एने पूछुं तो होठना आकार बदले छे

एमने होवा-पणानो शु भार होय?
खुदनुं भारण जेनाथी उचकातुं नथी

मालधारी जेम रखडुं शब्दनां धण लइने हुं
शब्द मारी जेम खीले कोइ बांधी ना शके

कार्य एक ज करवाथी हुं थाकी गयो
एक इच्छाने रोज फांसी होय छे

चाल्या करे छे श्वास जे भगवाननी कृपा थी
क्यारेक आ जीवन नही,मोटॉ सटॉ लागे छे!

कोईमा भळवुं केटलुं अधरुं छे आ दुनियामां दोस्त
तेथी ज बीजाने मुलववामां सौ अटवाता रहे
- नरेश के. डॉडीया 
વાગે ઘણું ભીતરમાં આજે બે-સુરું
કરતાલ લઇ એ રાગ છેડાતો નથી

આગવો સંવાદ જ્યાં એકાતનો આવ્યો કદી
અન્ય માણસ એ જગા કબજો કરી શકતા નથી

તને મળવાં હુ તારા શ્હેરમાં આવ્યો તો લાગ્યું
પછી તારા થવાનાં કોડમાં ઘરથી ગયો છું      

રૂબરૂ મળવાની ના પાડી દીધી છે જ્યારથી
શબ્દની ગોફણ પછી એની ભીતે તાકી અમે 

જેનાં થકી ઉજળી છે દુનિયા ચોતરફ
એ સૂર્ય રાતે ક્યાય ઝગમગતો નથી

ઉંબરાનો ક્યાં મલાજો રાખવાનો હોય છે?
માનવી મન જોઇ,ઘરમાં ઘૂસવાનું હોય છે

હવે હું જીરવી શકતો નથી એ મૌનનું ભારણ
હું કંઇ એને પૂછું તો હોઠના આકાર બદલે છે

એમને હોવા-પણાનો શુ ભાર હોય?
ખુદનું ભારણ જેનાથી ઉચકાતું નથી

માલધારી જેમ રખડું શબ્દનાં ધણ લઇને હું
શબ્દ મારી જેમ ખીલે કોઇ બાંધી ના શકે

કાર્ય એક જ કરવાથી હું થાકી ગયો
એક ઇચ્છાને રોજ ફાંસી હોય છે

ચાલ્યા કરે છે શ્વાસ જે ભગવાનની કૃપા થી
ક્યારેક આ જીવન નહી,મોટૉ સટૉ લાગે છે!

કોઈમા ભળવું કેટલું અધરું છે આ દુનિયામાં દોસ્ત
તેથી જ બીજાને મુલવવામાં સૌ અટવાતા રહે
- નરેશ કે. ડૉડીયા 
Advertisement