ज्यारे पण सरदारजीनां जोकस वांचो त्यारे मारो आ लेख याद करजो..Gujarati article By Naresh K. Dodia

ज्यारे पण सरदारजीनां जोकस वांचो त्यारे मारो आ लेख याद करजो..Gujarati article By Naresh K. Dodia
ज्यारे पण सरदारजीनां जोकस वांचो त्यारे मारो आ लेख याद करजो..Gujarati article By Naresh K. Dodia       
तवारीख के पन्नो से, Post No - 18
   
हिंदु और मुसलमान,राम और रहिमकी जप लगाके राम और रहिम दोनोके बंदेको एक ही छतके नीचे लानेकी मुहिम शुरु की.गुरुनानक उपदेश देते हुवे कहेते है के,’इश्वर और अल्लाहके सिर्फ नाम लेनेसे अपना धर्म सार्थक होता नही है.स्मसानमे साधना करने से,कब्रगाहकी जियारत करने से,तीर्थस्थानोकी यात्रा करने से या जहां वहा भटकनेसे आपका धर्म सार्थक नही होता.इश्वरका परमत्व,मंदिर,मस्जिद,वेद,कुरान,दर्शन,उपवास और रोजा-नमाजमे नहीं है बल्के मनुष्यके ह्रदयकी पवित्रता ही इश्वरकी सच्ची भकित है.’

શાંત અને અહિંસક ગણાતા નાનકપંથી શીખો મુસ્લિમ આક્રમણખોરોનાં જુલમનાં કારણે લડાયક યોધ્ધા બની ગયા.મોગલોનાં અસહ્ય ત્રાસથી બચવાં શીખો એકજુટ થયા.આ પ્રજાએ ભયાનક યુધ્ધો જોયા છે.ખૈબર બોલનનાં દર્રાઓમાંથી મુસ્લિમ આક્રમણખોરો અને લુંટારોની વણજાર પંજાબમાંથી પસાર થતી હતી.એ જ કારણસર હિંદુસ્તાનમાં સૌથી મોટી ખુંવારી પંજાબી શીખ પ્રજાની થઇ છે.યહુદીઓની જેમ રાખમાંથી બેઠી થયેલી આ પ્રજાએ આંખમાંથી લોહી નીકળી જાય એવી કરુણ પરિસ્થિતિમાંથી પસાર થયા છે.શીખો ઉપર થયેલાં જુલમની એક એક તવારીખ વાંચીએ તો એક માનવ તરીકે ક્રુરતાની જે કલ્પનાં હોય એને પણ થથરાવી નાખે છે..

શીખોનાં પંજાબમાં મોગલ શાસનકર્તાઓના હાથે થયેલી પારાવાર અત્યાચારની ખુનકાર વાતો શીખ બાળકો સમજણાં થાય ત્યારથી કહેવામાં આવતી.શીખો પર થયેલા અત્યાચાર,અપમાન,માનહાની અને ભંયકરતાઓ મોગલોએ આચરી હતી તેની યાદ પેઢી દર પેઢી જીવંત રહે તે માટે સુવર્ણમંદિરમાં એક સંગ્રહાલય રચાણું હતું.

એ સંગ્રહાલયમાં મોગલોએ આચરેલાં અત્યાચારોના તૈલચિત્રો લટકાવ્યા હતાં.ઇસ્લામને અંગિકાર કરવાનો ઇન્કાર કરતાં શીખોને,પાંચ ફેલાવીને પડેલા ગરુડોની જેમ ઉંધા પાડીને 
કેવી રીતે મોગલો વહેરી નાખતાં,મોટી ચક્કીઓમાં શીખોને નાખીને તેમનો માવો કરી દેવાનો કે મોટા દાંતા વાળા ચક્કરમાં વચ્ચે ભીંસીને તેમનાં ટુકડાઓ કરવામાં આવતા તેનાં દ્રશ્યો તેમ જ રાજમહેલનાં દરવાજા પાસે ઉભેલી શીખ સ્ત્રીની નજર સામે જ તેમનાં બાળકોને ભાલાની અણીએ ચડાવી કે તલવારનાં ઝાટકે ધડથી માથાં જુદા કરતાં મોગલોનાં શાહી સૈનિકોનાં દ્રશ્યો એ તૈલચિત્રોમાં અંકિત કરેલા હતાં

અહિંયા મારા એક હિંદી લેખનો અમુક હિસ્સો મુકુ છુ,જેથી મોગલોનાં સમયમાં શીખોની કેવી હાલત હતી એનો પરિચય મળી શકે.

“सच्चे बादशाह”के नामसे जाने जाते गुरु तेग बहादुर गुरु हरगोविंदकी तरह बहादुर और महाप्रतापी थे.वो एक कुशल नेता थे.बडे न्यायप्रिय थे.सच्चे बादशाहके प्रतापसे आसामके हिंदुराजाने शीख धर्मका स्विकार कीयाऔर दुसरे भी और हिंदु राजाओने शीख धर्मका स्विकार कीया था.

इस तरफ औरंगझेबकी कट्टर नीतिकी कारन फीरसे शीख समाजको एक्जुट होनेकी नोबत आ गइ.उस समय पंजाबके शीखो और हिंदुओ अपना कर गुरुतेगबहादुरको चुकाते थे.उस समय एक फकिर हाफिझ पंजाबके मुसलमानोसे कर वसुल करतां था.

गुरुतेगबहादुर और फकिर हाफिझको पकडनेका फरमान औरंगझेब अपनी सेनाको देता है.औरंगझेबकी सेना गुरुतेगबहादुर और फकिरको पकडकर औरंगझेबके दरबारमे हाजिर करते है. 

औरंगझेब वोह मुसलमान फकिरको देशनिकालकी सजा फरमाता है और गुरुतेगबहादुरको एक शर्त पर माफी देनेके तैयार था.औरंगझेबकी शर्त यह थी,”जो गुरुतेगबहादुर मुसलमान धर्म स्विकार करे तो उसे माफी दी जायेगी.”

गुरुतेगबहादुरने औंरग़झेब शर्त ना स्विकार करते हुवे मोत को पंसद कीया.औंरंगझेब गुरुतेगबहादुरका सर कलम कर देता है.सच्चे बादशाहने मरते समय बोला के..”सर दिया पर सार ना दिया..” मतलब सर दे दिया पर धर्म ना दिया.
इस तरफ गुरुकी मोतकी खबर मीलते ही शीखोमे फीरसे हाहाकार मच जाता है.उसके उपरांत जो हिंदुराजा गुरुके अनुयायी थे उसको भी बडा सदमा पहोचा.गुरुकी मोतकी बजहसे शीखो और जो हिंदु राजाओ थे वोह औरंगझेबसे लडनेके लीये एकताकी आहलेक जगाते है.

गुरुतेगबहादुरके बाद शीखोके अंतिम गुरु गोविंदसिंह गादीपति बनते है.गादी संभालते ही अपने पिताकी मोतका बदला लेनेकी कसम खाते है.नानकके सिंध्धातोके साथ फीरसे विरताके उपदेश जोडे.शीखोके चार समुदायको एक साथ एक पंगतमे बैठनेका एलान कीया.शीखोकी एकताके कारन एक नया पंथ बनाया गया और “खालसा” नाम दीया गया. 

खालसाके बननेके बाद गुरुगोविंदसिंहने औरंगझेबको कर चुकाना बंध कीया.उसके कारन औरंगझेबके लश्करने और सेनापतिओ द्वारा जो हिंदु राजाओ गुरुके अनुयायी थे उस राजाओके लडाइ शुरु कर दी गइ.आखीरमे सब हिंदु राजाओकी हार होती है.इस तरफ खालसाकी सेना डटी रहेती है ओर हार नहीं मानती.बल्के इस लडाइमे गुरुगोविंदसिंह चार बेटोको शहीद होना पडा.जिंदा बचे गुरुगोविंदसिंहने भेषपलटकर शीखोका जुस्सा कायम रखनेके लीये गाव गांव फीरते रहेते थे.अंत तक बादशाहके सामने सर ना जुकानेकी टेक कायम रखते है.

थोडे दिनो बाद गोदावरी नदीके पास गुरुगोविंदसिंह पर एक मुस्लिम पठाण हमला करतां है….झख्मी हुवे गुरुगोविंदसिंह अपनी अंतिमपलोमे गुरुकी जो पंरपंरा चली आ रही थी,उसको बंद करनेका आदेश देते है.एक मात्र “ग्रंथसाहिब” शीखोके गुरु रहेंगे.साल १७०८मे शीखोके अंतिम गुरु गुरुगोविंदसिहका मृत्यु होता है.आज जो भी शीखोकी एकता है वोह गुरुगोविंदसिहकी बदोलत है.गुरुगोविंदसिहके अभियानको बंदावैरागी आगे बढाता है.आखीरकार पंजाबमे रणजितसिंहके उदयके बाद शीखोकी सता स्थापित होती है.

शीख धर्मकी स्थापनाके समयके निम भकितमार्गी थी.लेकीन समयके चलते और इतिहासकी करवटे बदलनेसे शीखोको करतारा छोडके हथीयार उठाने पर मजबुर होना पडा.और शीख बंदा एक योध्धा बन गयां.           

મોગલોનું શાસન ખતમ થયુ અને હિંદુસ્તાનમાં અંગેજોનું શાસન આવ્યું એ પછી પણ શીખો પર અત્યાચારનો સિલસિલો ખતમ ના થયો..કોઇ ભૂલી શકે છે જલિયાવાંલા બાગની કત્લેઆમ..જનરલ વૈસી અને દરીંદગીનાં કારણે હજારો લોકોની કત્લેઆમ કરવામાં આવી એમાં પણ મોટા ભાગનાં શીખો હતાં.                           

એ પછી ભારત અને પાકિસ્તાનાં ભાગલા થયા છતાં શીખો પર અત્યાચારનો સિલસિલો ચાલુ રહ્યો.ભાગલાના સમયે લાહોરમાં અને પાકિસ્તાનનાં અન્ય પાકિસ્તાનનાં પ્રાંતોમાં શીખો અને હિંદુઓની મોતા પાયે કત્તલ કરવામાં આવી હતી અને તેઓને લુંટી લેવામાં આવ્યા હતાં.શીખો અને હિંદુઓની સ્ત્રીઓ પર અત્યાચાર અને બળાત્કાર સામાન્ય બની ગયા હતાં.

આખી શીખ વસ્તી ઉપર વરુઓની માફક મુસ્લિમાં ઘાડા ઉતરી આવ્યા હતા અને        
ત્યાં રહેતા થોડા હિંદુઓ સહીત બધાં પર પેટ્રોલ છાંટી આગ લગાડી દીધી હતી જોત જોતામાં આખાને આખા કુંટૂબો દયાદ્ર બની ચીસો પાડતા અને આગમા ભડથું થઇ ગયા.જે લોકો આગમાથી બચીને ભાગ્યા અને પકડી પાડવામાં આવતાં અને બધાને એક સાથે બાંધીને માનવ મશાલો હોય એ રીતે સળગાવી નાખવામાં આવતાં.

એ સમયે લાહોરમાં સેન્ટ્રલ પોસ્ટ ઓફિસમાં શીખો અને હિંદુઓનાં સરનામાં લખેલાં હજારો પોસ્ટકાર્ડ આવ્યા.એ પોસ્ટકાર્ડ ઉપર સ્ત્રીઓ પર બળાત્કાર થતાં હોય એવાં ચિત્રો દોરેલા હતાં અને એ ચિત્ર ઉપર સંદેશો લખેલો હતો કે"જ્યારે મુસ્લિમોનાં ધાડા ચડી આવે છે ય આપણા શીખ અને હિંદુ ભાઇ બહેનો આવા સિતમો ગુજારે છે.ખરેખર આ મુસ્લિમલીગનાં કાર્યકરતાઓનું કારસ્તાન હતું અને આ રીતે ડરાવીને શીખોને લાહોરમાંથી ભગાડવાની માનસ શાસ્ત્રીય જેહાદ જગાવી હતી તેનાં ભાગરૂપે આવાં પોસ્ટકાર્ડ લખાયા હતાં.

પાકિસ્તાનનાં લાહોર સ્ટેસને મુસ્લિમ કામદારો સ્ટેસન ધોતાં હતાં કારણકે થોડા કલાકો પહેલાં લાહોરથી અમૃતસર જતી ટ્રેઇનમાં જતાં મોટા ભાગનાં શીખો અને હિંદુઓની કતલ કરવામાં આવી હતી અને ગાસડીઓની જેમ તેમાં માનવલાશો ભરવામાં આવી હતી                          

અમૃતસર સ્ટેસને એ ટ્રેઇન પાકિસ્તાનથી આવી.સ્ટેસન માસ્તર ડબ્બા પાસે ગયો.બારણું ખોલ્યુ અને અંદર ગયો અને એક ભયાનક દ્રશ્ય જોયુ અને એને ખ્યાલ આવ્યો કે કોઇ આ ટ્રેઇનમાથી ઉતર્યુ કેમ નથી?કારણકે એ ટ્રેઇન શીખો અને હિંદુઓનાં મડદાઓ પાકિસ્તાનથી લઇને આવી હતી.ડબ્બાઓની ફરસ પર મડદાઓને થપ્પી કરીને ગોઠવવામાં આવ્યા હતા,કોઇકનાં ગળા રહેસાંયેલા હતાં,કોઇકનાં માથા ફાડી નાખવામાં આવ્યા હતા,કોઇકનાં આંતરડા બહાર લબડતાં હતાં,ટ્રેનનાં બધાં ડબ્બાઓમાં માનવોનાં કપાયેલા હાથ,પગ અને માથા રખડતાં હતાં,આ બધાં માનવ શરીરોમાંથી ક્યાકથી ભેકાંર હુકારા ચેનીસિંહ સ્ટેસન માસ્તરના કાને પડયા,થોડા માનવીઓ બચી ગયેલા એવો ખ્યાલ સ્ટેસન માસ્તરને આવી જતાં તે બોલ્યો કે હવે તમે ગભરાઓ નહી તમે અમૃતસર સ્ટેસને છો,અહીંયા શીખો અને હિંદુઓ જ છે અને પોલિસ પણ હાજર છે.

લાહોરમાં એ સમયે શીખોની મોટી વસ્તી રહેતી હતી.એ સમયે કેપ્ટન એટકીન્સ લખે છે..લાહોરમાં અમારા હેડક્વાટર બ્રેગાન્ઝા હોટલ ટૉળા બંધ શીખો અને હિંદુઓ પોતાના રક્ષણ ગુહાર લઇને દોડી આવ્યા હતાં.ત્યારે લાહોરની ગલીઓમાં જોયું તો ગટરોમાં લોહી વહેતું હતું હિંદુઓ અને શીખોની વસ્તી સમુળી સળગાવી નાખી હતી અને અમુક જ્ગ્યાએ આગ જલતી દેખાતી હતી ત્યારે મુસ્લિમ પોલિસ અને લશ્કરનાં માણસો આ નજારો જોતાં હતાં,ત્યાથી આગળ એક દ્રશ્ય જોયું તો ભયાનકતાની ચરમસિમાં જેવું હતુ.લાહોરની નહેરમાં સેકડો હિંદુઓ અને શીખોની લાશો પડી હતી.

એક ગલીમાં ડઝનેક જેટલા મુસ્લિમ ગુંડાઓ દોડી આવ્યા તેમાના એક જણે નિરંજનસિંહનો પગ કાપી નાખ્યો એ જ ક્ષણે નેવું વર્ષનાં પિતા અને પુત્રની કત્લ કરી નાખી મરતાં મરતાં પુત્રની અઢાર વર્ષની દીકરીને પેલાં મુસ્લિમો ઉઠાવી જતાં જોતો રહ્યો અને આખરી શ્વાસ છોડ્યા.

આવી તો અનેક ઘટનાં આઝાદીના વખતે પાકિસ્તાનમાં શીખો સાથે બની હતી જે ઘટનાઓને વિસ્તૃત રીતે અહી આલેખવાં બેસું તો એક લાંબો લેખ તૈયાર થઇ જાય.

ત્યાર બાદ ભારત આઝાદ થયુ અને એનાં બરાબર છત્રીસ વર્ષ પછી ફરી શીખ પ્રજા પર અત્યાચારનો ક્રુર પંજો પડ્યો.યાદ કરો ૧૯૮૪ની ધટના.આઝાદી પછી આ શાનદાર પ્રજા આખા હિંદુસ્તાનમાં વેપાર ધંધા અર્થે ફેલાઇ ગઇ..દિલદાર સરદારો ગુજરાત હોય કે મહારાષ્ટ્ર હોય ત્યાની પ્રજા સાથે હળીમળીને પોતાનો ધંધો શાંતિથી કરવા લાગ્યા હતાં.અચાનક ઇંદિરાગાંધીની હત્યાં સતવંત અને બિયંત દ્રારા ઓપરેશન બ્લ્યુસ્ટારનાં બદલા રૂપે કરવામાં આવી હતી.

ફરી પાછી દિલ્હીમાં આઝાદી વખતે લાહોરમાં જે રીતે શીખોની કત્લેઆમ થઇ હતી એ ઘટનાં ફરી તાદશ થઇ..ઝુનુની કોંગ્રેશીઓએ દિલ્હીમાં હજારો શીખોને મારીને ગટરોમાં અને શેરીઓમાં ફેકી દીધા હતાં

એ સમયે રાજીવગાંધીએ બયાન આપ્યુ હતુ કે "એક મોટુ ઝાડ જમીન પર પડે ત્યારે નીચેની ધુળ તો ભોગ બનવાની જ છે.

આ પ્રજા સાથે આટલું આટલું થયુ તે છતાં શીખોની હિંદ પ્રત્યેની વફાદારીમાં કશો ફરક પડ્યો નથી..લશ્કરમાં પાઘડીધારી શીખ જવાન જોઇને આજે પણ એક હિંદુસ્તાની નાગરીક તરીકે અભિમાન થાય છે.

આ એ જ શીખ પ્રજા છે જેને કદી સુવર્ણમંદિર પર ઓપરેશન બ્લ્યુસ્ટારની વાત વારમવાર ઉચ્ચારીને કોઇ રાજકિય લાભ લેવાની વાત નથી કરી..ના કે ૧૯૮૪નાં કત્લેઆમની બદલાની વાત કરી કોઇ રાજકિય પક્ષ પ્રત્યે કિન્નાખોરી રાખી છે....આ શીખોની દિલદારી કેવી છે જેનો અનુભવ તાજેતરની ચુટણીમાં થઇ ગયો....શીખોની હત્યારી કોંગ્રેશને પંજાબમાં બહુમતીથી ચુટીને દિલદારી દેખાડી દીધી.આ અલ્પસંખ્યક પાઘડીધારી ઉપર હિંદુસ્તાનની સરહદો મુસ્તાક છે..

વાહે ગુરુ દી ફતેહ 
વાહે ગુરુ દા ખાલશા
જો બોલે સો નિહાલ 

સત શ્રી અકાલ    

મિત્રો હવે જ્યારે પણ સરદારજી પર જોકસ વાંચીને હસવું ત્યારે આ લેખને યાદ કરજો..

=કોર્નર= 
 (पाकिस्तानमे स्कुलमे पढते बच्चोकी भेजा धुलाय या ब्रेइनवोशिंग इसी उम्रसे शुरु हो जाती है.कुछ उर्दु किताबमे झालिम का “झ” समजानेके लीये एक शीखकी तसवीर लगायी गइ है.)
(काल और आज.प.न.१०६-ले.-चंद्रकांत बक्षी)

-નરેશ કે. ડૉડીયા  

                                           
            
Advertisement