भीड वच्चे एकला रहीने हवे थाकी गयां Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia

भीड वच्चे एकला रहीने हवे थाकी गयां Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia
भीड वच्चे एकला रहीने हवे थाकी गयां Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia       
भीड वच्चे एकला रहीने हवे थाकी गयां        
कोइनां थावानी मबलख जीदमां हाफी गयां         

फेर-बदली हुं उदासीनी करी थाकी गयो           
शब्दमां संताडु छुं ए वात सौ जाणी गयां                  

भेजवाळी आ हवाने कोइ समजावो हवे           
आंखमा मारी बरफ थइ आंसुओ जामी गयां       

आदिथी लइ अंतनी वातो हुं कहेवांनो हतो                               
वात कळजुगनी जरा कही तो,बधां भागी गयां

ए छबी मां-बापनी जोइने जोडे छे बे हाथ           
ताप झीली वृक्ष जेवो छायडॉ आपी गया       

क्षणना सुख माटे जीवन जीवी गयां एवुं बने   
एक पळ एवी मळी जेने जीवन मानी गयां                    

स्मित काजे शब्दथी लइ जिंदगी अर्पण करी                
आंसु जथ्थाबंध मारा भागमां राखी गयां     

चारणी साहित्य जेवी आ गझल छे यादगार           
आ मुकामे प्होच्वाने दायका लागी गयां    

आज पण हुं एक पथ्थर जेम खोडायो छुं ज्यां       
जे जगाए जात एनी मुजमां ओगाळी गयां     

ए महोतरमानी चाहतमां थयो बरबाद तोय                
प्रेम आपी एमना जीवनने दीपावी गयां                
- नरेश के. डॉडीया 
ભીડ વચ્ચે એકલા રહીને હવે થાકી ગયાં        
કોઇનાં થાવાની મબલખ જીદમાં હાફી ગયાં         

ફેર-બદલી હું ઉદાસીની કરી થાકી ગયો           
શબ્દમાં સંતાડુ છું એ વાત સૌ જાણી ગયાં                  

ભેજવાળી આ હવાને કોઇ સમજાવો હવે           
આંખમા મારી બરફ થઇ આંસુઓ જામી ગયાં       

આદિથી લઇ અંતની વાતો હું કહેવાંનો હતો                               
વાત કળજુગની જરા કહી તો,બધાં ભાગી ગયાં

એ છબી માં-બાપની જોઇને જોડે છે બે હાથ           
તાપ ઝીલી વૃક્ષ જેવો છાયડૉ આપી ગયા       

ક્ષણના સુખ માટે જીવન જીવી ગયાં એવું બને   
એક પળ એવી મળી જેને જીવન માની ગયાં                    

સ્મિત કાજે શબ્દથી લઇ જિંદગી અર્પણ કરી                
આંસુ જથ્થાબંધ મારા ભાગમાં રાખી ગયાં     

ચારણી સાહિત્ય જેવી આ ગઝલ છે યાદગાર           
આ મુકામે પ્હોચ્વાને દાયકા લાગી ગયાં    

આજ પણ હું એક પથ્થર જેમ ખોડાયો છું જ્યાં       
જે જગાએ જાત એની મુજમાં ઓગાળી ગયાં     

એ મહોતરમાની ચાહતમાં થયો બરબાદ તોય                
પ્રેમ આપી એમના જીવનને દીપાવી ગયાં                
- નરેશ કે. ડૉડીયા 
Advertisement