रोमांच नामना हरीहरनी बुम पडी Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

रोमांच नामना हरीहरनी बुम पडी Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
रोमांच नामना हरीहरनी बुम पडी Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
अंते हवे संबधोमां रोमांच 
नामनी नवी प्रक्रियानो उमेरो थयो
जीवननां नवा पडावे….
आवीने में थोडूं पाछळ जोयुं…

त्यारे एम लाग्युं,सामाजीक रसमोथी पर
एक नवा चीला पर चालवानी हिम्मत करूं
कैक एकधारी चाली जती जिंदगीमां
नवा रंग
नवा ताल
नवा वाधा
सजावुं….

सतत एकलता अने एक पात्रतानी
भीषणता कहे के मजबूरीमांथी बहार नीकळवानुं
एक बहानुं जोइतुं हतूं

अने ए बहाना नामनां चश्मानी आरपार
अचानक तुं नजरे चडी गयो…अने गमी गयो

आहा..अने वाह वाह…

जाणे हुं कोलेजनी मानूनी होंउ ए रीते
विचारोनां वृदांवनमां”राधीकागौरी”नी जेम विहरती हती..
अने तुं तो कानो ज हतो…
अने असंख्य गोपीओनो व्हालो हतो..

पण तुं मने एटले गमतो हतो के
मने तुं राधाना स्थाने बेसाडीने प्रेम करतो हतो
फर्क मात्र एटलो के
राधा मुरलीना ताले नाचती हती
अने हुं तारा शब्दोना ताले झुमती हती..

१/३ जिंदगी विती जाय पछी फरीथी दाखला नवो माडी ना शकाय
तोये नवो दाखलो मांडयो अने
फरीथी गणवा माडयो

शरूआतमां तो बधो ताळामेळ थतो हतो..
धीरे धीरे
तारी अने मारी गणतरीमां घणीवार भूलो थती हती
छता आपणे दुधियादावनी जेम दाखला गणवा लागता

ने एक दिवस अचानक,आपणुं प्रत्यक्ष मिलन थयुं

थोडुं एकांत,थोडॉ डर,थोडॉ उन्माद,कैक नवीनता
अने धडकता अने थरथरता ह्रदय वच्चे तने मळी

कविता-गझलनी भाषामां जे रीते मारूं वर्णन कर्युं हतुं
एवी भाषा हुं तारा स्वमुखे सांभळवा मांगती हती

थोडी मीठी वातो..
थोडी आडीअवळी वातो पूरी थता
रोमांच नामना हरीहरनी बुम पडी

अने हुं पथारीमां आडी पडी….

हुं आंखो बंध करीने अंतरमां कशुं साचु के खोटुं
ए बधुं भूलीने तारा नजीकपणानी लाह्यमां
उमरनो अने शरमनो कचुकीबंध उतारी नाख्यो.

मारा शरीरनां एक एक अंगने काव्यो-गझलमां
शब्दोनां अलंकारोथी एक नवो निखार आप्यो हतो

ए बधुं हुं वांचेलुं एने तारा मुखेथी सांभळवा
मांगती हती….

एक पछी एक आवरणॉ उतरता गया…
ने पछी थोडीवारमां तारा आंलकरीक शब्दो
काव्यो-गझलो बधुं तुं भूलीने

मारा बे हाथ वच्चेनी दुनिया अने मारा  
बे पग वच्चेनी दुनियामां खोवाय गयो

ए एवी दुनिया छे
ज्यां अनेक सल्तनत अने सत्ताओ धरावता
जुलियस सिझर नेपोलियन,सिंकदर,दरियावुश,हिटलर
जेवा महानायको खोवाया पछी मळ्या नथी

आखरे तुं पण माणस नीकळ्यो….
-नरेश के.डॉडीया
    અંતે હવે સંબધોમાં રોમાંચ 
નામની નવી પ્રક્રિયાનો ઉમેરો થયો
જીવનનાં નવા પડાવે….
આવીને મેં થોડૂં પાછળ જોયું…

ત્યારે એમ લાગ્યું,સામાજીક રસમોથી પર
એક નવા ચીલા પર ચાલવાની હિમ્મત કરૂં
કૈક એકધારી ચાલી જતી જિંદગીમાં
નવા રંગ
નવા તાલ
નવા વાધા
સજાવું….

સતત એકલતા અને એક પાત્રતાની
ભીષણતા કહે કે મજબૂરીમાંથી બહાર નીકળવાનું
એક બહાનું જોઇતું હતૂં

અને એ બહાના નામનાં ચશ્માની આરપાર
અચાનક તું નજરે ચડી ગયો…અને ગમી ગયો

આહા..અને વાહ વાહ…

જાણે હું કોલેજની માનૂની હોંઉ એ રીતે
વિચારોનાં વૃદાંવનમાં ”રાધીકાગૌરી”ની જેમ વિહરતી હતી..
અને તું તો કાનો જ હતો…
અને અસંખ્ય ગોપીઓનો વ્હાલો હતો..

પણ તું મને એટલે ગમતો હતો કે
મને તું રાધાના સ્થાને બેસાડીને પ્રેમ કરતો હતો
ફર્ક માત્ર એટલો કે
રાધા મુરલીના તાલે નાચતી હતી
અને હું તારા શબ્દોના તાલે ઝુમતી હતી..

૧/૩ જિંદગી વિતી જાય પછી ફરીથી દાખલા નવો માડી ના શકાય
તોયે નવો દાખલો માંડયો અને
ફરીથી ગણવા માડયો

શરૂઆતમાં તો બધો તાળામેળ થતો હતો..
ધીરે ધીરે
તારી અને મારી ગણતરીમાં ઘણીવાર ભૂલો થતી હતી
છતા આપણે દુધિયાદાવની જેમ દાખલા ગણવા લાગતા

ને એક દિવસ અચાનક,આપણું પ્રત્યક્ષ મિલન થયું

થોડું એકાંત,થોડૉ ડર,થોડૉ ઉન્માદ,કૈક નવીનતા
અને ધડકતા અને થરથરતા હ્રદય વચ્ચે તને મળી

કવિતા-ગઝલની ભાષામાં જે રીતે મારૂં વર્ણન કર્યું હતું
એવી ભાષા હું તારા સ્વમુખે સાંભળવા માંગતી હતી

થોડી મીઠી વાતો..
થોડી આડીઅવળી વાતો પૂરી થતા
રોમાંચ નામના હરીહરની બુમ પડી

અને હું પથારીમાં આડી પડી….

હું આંખો બંધ કરીને અંતરમાં કશું સાચુ કે ખોટું
એ બધું ભૂલીને તારા નજીકપણાની લાહ્યમાં
ઉમરનો અને શરમનો કચુકીબંધ ઉતારી નાખ્યો.

મારા શરીરનાં એક એક અંગને કાવ્યો-ગઝલમાં
શબ્દોનાં અલંકારોથી એક નવો નિખાર આપ્યો હતો

એ બધું હું વાંચેલું એને તારા મુખેથી સાંભળવા
માંગતી હતી….

એક પછી એક આવરણૉ ઉતરતા ગયા…
ને પછી થોડીવારમાં તારા આંલકરીક શબ્દો
કાવ્યો-ગઝલો બધું તું ભૂલીને

મારા બે હાથ વચ્ચેની દુનિયા અને મારા  
બે પગ વચ્ચેની દુનિયામાં ખોવાય ગયો

એ એવી દુનિયા છે
જ્યાં અનેક સલ્તનત અને સત્તાઓ ધરાવતા
જુલિયસ સિઝર નેપોલિયન,સિંકદર,દરિયાવુશ,હિટલર
જેવા મહાનાયકો ખોવાયા પછી મળ્યા નથી

આખરે તું પણ માણસ નીકળ્યો….
-નરેશ કે.ડૉડીયા
      
Advertisement