बराबर याद छे मने, Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia

बराबर याद छे मने, Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
बराबर याद छे मने, Gujarati Kavita By Naresh K. Dodia
बराबर याद छे मने,
तने मळ्या पछी पहेलीवार मने
मारुं व्हालसोयु एकांत मळ्युं छे,
पण आ एकलता..!!!

ए तो तने मळ्या पहेला
‘एकलता’शब्दनो अर्थ के,
एने में एने भोगवी नहोती
आजे तुं घणो दुर!
घणॉ दुर छो
मानसिक रीते,
शारीरिक रीते,
बस!
ताराथी आ दुरी सहन ना थइ शके
एवी परिस्थितीने कदाच
‘एकलता’कहेता हशे!

शु प्रेम करवो एक बीजाने पामीने
सदा निकट रहेवुं,जरूरी होतुं हशे?
जो निकट के दूर रहेवाथी पण आ
‘एकलता’नामना अभिशापने दूर करी शकाय तो!!??
तो ज कदाच पूर्णतः प्रेम कही शकाइ
‘एकलता’प्रेमने टुकडाओमां बाटी शके छे
शरीर,मन,अने मगजने त्रण हिस्सामां बाटी शके छे.

मने’एकलता’शा माटे वसमी लागे छे
तने कहुं.?
"एक समय हतो,त्यारे
त्यारे तुं आखो दीवस मारा माटे
स्मितनां टुकडाओने विणवा नीकळी पडतो हतो!
जेम बस स्टेन्डनी आसपास खंबे कोथळॉ राखीने
कचरामांथी पोताने कामनी वस्तुंओ शोधतो बाळक होय एम!
तुं पण पारावार,जोखमी अने कचरा जेवी दुनियामांथी
मारा माटे स्मितनां टुकडा आखो दिवस भेगा करतो

अने
तो सवारे मोबाइलना एस.एम.एस.मां
तारी लखेली गझलो अने कविताओमां
ऍ स्मितनां टुकडाओने मारा माटे सजावतो हतो

अने आजे!
हुं एकली छुं
तुं एकलो छे
छतां पण जिवीए छीए
स्मितनां टुकडा विनांना
बे अधुरा माणसो
जे क्यारेक बे मळीने एकनो सरवाळॉ थतो
अने संबधोने गणितने अर्थपूर्ण बनावता हतां
तारी झंखनाओनो गुंजारव थतो रहे छे
ए मने संभळाय छे पण
पण,
हुं प्रतिक्रिया नथी आपी शकती
पारावार एकलताना बोज नीचे
संवेदना दबाइ गयेली अवस्थामां
छेल्ला श्वास लइ रही छे
- नरेश के.डॉडीया
બરાબર યાદ છે મને,
તને મળ્યા પછી પહેલીવાર મને
મારું વ્હાલસોયુ એકાંત મળ્યું છે,
પણ આ એકલતા..!!!

એ તો તને મળ્યા પહેલા
‘એકલતા’શબ્દનો અર્થ કે,
એને મેં એને ભોગવી નહોતી
આજે તું ઘણો દુર!
ઘણૉ દુર છો
માનસિક રીતે,
શારીરિક રીતે,
બસ!
તારાથી આ દુરી સહન ના થઇ શકે
એવી પરિસ્થિતીને કદાચ
‘એકલતા’કહેતા હશે!

શુ પ્રેમ કરવો એક બીજાને પામીને
સદા નિકટ રહેવું,જરૂરી હોતું હશે?
જો નિકટ કે દૂર રહેવાથી પણ આ
‘એકલતા’નામના અભિશાપને દૂર કરી શકાય તો!!??
તો જ કદાચ પૂર્ણતઃ પ્રેમ કહી શકાઇ
‘એકલતા’પ્રેમને ટુકડાઓમાં બાટી શકે છે
શરીર,મન,અને મગજને ત્રણ હિસ્સામાં બાટી શકે છે.

મને’એકલતા’શા માટે વસમી લાગે છે
તને કહું.?
"એક સમય હતો,ત્યારે
ત્યારે તું આખો દીવસ મારા માટે
સ્મિતનાં ટુકડાઓને વિણવા નીકળી પડતો હતો!
જેમ બસ સ્ટેન્ડની આસપાસ ખંબે કોથળૉ રાખીને
કચરામાંથી પોતાને કામની વસ્તુંઓ શોધતો બાળક હોય એમ!
તું પણ પારાવાર,જોખમી અને કચરા જેવી દુનિયામાંથી
મારા માટે સ્મિતનાં ટુકડા આખો દિવસ ભેગા કરતો

અને
તો સવારે મોબાઇલના એસ.એમ.એસ.માં
તારી લખેલી ગઝલો અને કવિતાઓમાં
ઍ સ્મિતનાં ટુકડાઓને મારા માટે સજાવતો હતો

અને આજે!
હું એકલી છું
તું એકલો છે
છતાં પણ જિવીએ છીએ
સ્મિતનાં ટુકડા વિનાંના
બે અધુરા માણસો
જે ક્યારેક બે મળીને એકનો સરવાળૉ થતો
અને સંબધોને ગણિતને અર્થપૂર્ણ બનાવતા હતાં
તારી ઝંખનાઓનો ગુંજારવ થતો રહે છે
એ મને સંભળાય છે પણ
પણ,
હું પ્રતિક્રિયા નથી આપી શકતી
પારાવાર એકલતાના બોજ નીચે
સંવેદના દબાઇ ગયેલી અવસ્થામાં
છેલ્લા શ્વાસ લઇ રહી છે
- નરેશ કે.ડૉડીયા
Advertisement