व्हेली परोढे वादळी प्हेरी सूरज उग्यो हतो Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia

व्हेली परोढे वादळी प्हेरी सूरज उग्यो हतो Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia
व्हेली परोढे वादळी प्हेरी सूरज उग्यो हतो Gujarati Gazal By Naresh K. Dodia
व्हेली परोढे वादळी प्हेरी सूरज उग्यो हतो
जाणे कचूकी-बंध रजनीनो अहीं खूल्यो हतो

आळस मरोडी एमने लालाश खंखेरी हती
ए रंगनां वैभवने आखी रात में लूंट्यो हतो

हुं सादगीनो मोह छोडी ना शक्यो आखर सुधी
ज्यां ज्यां अडग रहेवुं पडे त्यां पण कदी झूक्यो हतो

मारो सुफीनो भाव शब्दोमां भले देखाय पण,
ए आंख सामे आवी त्यारे भान हुं भूल्यो हतो

आदत पडे एनी कदी टाळी नथी शकतां अहीं
हुं कोईनी लत भूलवां एकांतमां डूब्यो हतो

छूट्टा पड्या एना धणा वरसो पछी ज्यारे मळी
बस “केम छो”,क्ही हाल मारो एमने पूछ्यो हतो

एवी हकीकत शब्दमां हुं बाखुबी कहीं दउ अहीं
हुं ए ज कारणथी कणा जेवो कदीं खूंच्यो हतो

मारी महोतरमाने चाहीने हुं शायर थइ गयो
वेपार करतो एक जणमां इश्कमां झूम्यो हतो
– नरेश के.डॉडीया
વ્હેલી પરોઢે વાદળી પ્હેરી સૂરજ ઉગ્યો હતો
જાણે કચૂકી-બંધ રજનીનો અહીં ખૂલ્યો હતો

આળસ મરોડી એમને લાલાશ ખંખેરી હતી
એ રંગનાં વૈભવને આખી રાત મેં લૂંટ્યો હતો

હું સાદગીનો મોહ છોડી ના શક્યો આખર સુધી
જ્યાં જ્યાં અડગ રહેવું પડે ત્યાં પણ કદી ઝૂક્યો હતો

મારો સુફીનો ભાવ શબ્દોમાં ભલે દેખાય પણ,
એ આંખ સામે આવી ત્યારે ભાન હું ભૂલ્યો હતો

આદત પડે એની કદી ટાળી નથી શકતાં અહીં
હું કોઈની લત ભૂલવાં એકાંતમાં ડૂબ્યો હતો

છૂટ્ટા પડ્યા એના ધણા વરસો પછી જ્યારે મળી
બસ “કેમ છો”,ક્હી હાલ મારો એમને પૂછ્યો હતો

એવી હકીકત શબ્દમાં હું બાખુબી કહીં દઉ અહીં
હું એ જ કારણથી કણા જેવો કદીં ખૂંચ્યો હતો

મારી મહોતરમાને ચાહીને હું શાયર થઇ ગયો
વેપાર કરતો એક જણમાં ઇશ્કમાં ઝૂમ્યો હતો
– નરેશ કે.ડૉડીયા
Advertisement